Aktualności

17 kwietnia - wspomnienie bł. Baptysty Spagnoli

Data publikacji: czwartek, 17-04-2025

Człowiek modlitwy, poezji i głębokiej refleksji duchowej, który łączył ducha renesansowego humanizmu z chrześcijańską kontemplacją. Jego życie i dzieła przypominają, że świętość może objawiać się także w intelekcie, pięknie i mądrze przeżywanej codzienności. Patron ludzi kultury i nauki, a także miłośników literatury i duchowości.

Baptysta Spagnoli (Jan Chrzciciel z Hiszpanii), znany szerzej jako Mantuanus Spagnoli, syn hiszpańskiego arystokraty i urzędnika książęcego Pietra Spagnolego, urodził się 17 kwietnia 1447 roku w Mantui. W wieku 16 lat (1463 rok) wstąpił do klasztoru Karmelitów w Ferrarze. Po roku przyjął pierwsze śluby zakonne i kontynuował naukę w Padwie i Boloni, gdzie w wieku 23 lat został wyświęcony na kapłana. Po święceniach zamieszkał w klasztorze S. Martino dei Monti w Bolonii, gdzie zajmował się głoszeniem wykładów z filozofii i teologii. W latach 1479–1480 był przeorem w klasztorze w Mantui. Począwszy od 1483 roku sześciokrotnie wybierany na stanowisko wikariusza generalnego Kongregacji Mantuańskiej, a w latach 1513-1516 pełnił urząd przełożonego generalnego Kongregacji. Zmarł 20 marca 1516 roku. Jego ciało w nienaruszonym stanie przechowywane jest w sanktuarium Beata Vergine Incoronata.

Wybitny filozof i teolog, znakomity mówca i dyplomata, autor licznych dzieł literackich i teologicznych, znał doskonale języki łaciński, grecki i hebrajski. Piastował różne prestiżowe stanowiska, często podróżował w celu wypełnienia misji dyplomatycznych z mandatu papieskiego. Cieszył się poparciem rodziny książęcej Gonzagów, władców Księstwa Mantui (był m.in. wychowawcą potomstwa księcia). Jego teksty cytowali Shakespeare, Boswell i Nashe. W swych wierszach łączył starożytny gatunek literacki, ze współczesną mu obyczajowością i karmelitańską duchowością. Był przyjacielem wybitnych humanistów i osobistości epoki, z którymi korespondował i których prowadził do Chrystusa. Okrzyknięty „chrześcijańskim Wergiliuszem”. Jego wiersze bukolioczne, pochodzące z czasów studenckich, pisane stosunkowo prostą łaciną, były wykorzystywane w szkołach do nauczania łaciny.

Był znany ze swojej pokory, łagodności i mądrości. W czasach burzliwych dla Kościoła bronił jedności i autorytetu papieskiego. Przykładał wielką wagę do wewnętrznego oczyszczenia duszy i życia zgodnego z Ewangelią. Uznawany za nauczyciela modlitwy, kontemplacji i życia zakonnego. Wzór harmonii między wiarą a kulturą, duchowością a sztuką.

17 grudnia 1885 roku został beatyfikowany przez papieża Leona XIII.

Błogosławiony Baptysta uczy nas:

• Że piękno słowa może prowadzić do Boga

• Że życie zakonne może być przestrzenią dla rozwoju umysłu i serca

• Że pokora, modlitwa i wiedza mogą współistnieć i uświęcać codzienność