Wspomnienie o zmarłym o. Stanisławie Wysockim O.Carm

Data publikacji: środa, 30-04-2025

Stanisław Wysocki urodził się 25 marca 1959 roku w Baborowie, diecezji opolskiej, jako syn Jana i Genowefy, brat Władysławy i Marioli. Ochrzczony w kościele parafialnym w Baborowie przez proboszcza o. Marcina Hałupkę O.Carm. Pierwsze kroki przy ołtarzu stawiał jako ministrant, pod czujnym i wymagającym okiem o. Hałupki, będącego dla młodego Stanisława mentorem, wychowawcą i wzorem życia zakonnego. To pod Jego wpływem, po ukończeniu nauki w głubczyckim Liceum Ogólnokształcącym, zgłosił się do oborskiego klasztoru, gdzie przywdział habit i odbył roczny nowicjat. Pierwsze śluby zakonne złożył 25 sierpnia 1979 r. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Krakowie, oraz w Rzymie na Uniwersytecie Gregoriańskim. Śluby wieczyste złożył 29 maja 1983 r. Święceń diakonatu udzielił mu ks. Bp Stanisław Smoleński 6 września 1984 r. w Krakowie. Na kapłana w Zakonie Karmelitów wyświęcił go papież Jan Paweł II, w Bazylice Św. Piotra w Rzymie 2 czerwca 1985 r.

Po święceniach wikary w Krakowie. Następnie przeniósł się do włoskiej prowincji Karmelitów. W latach 1989-1995 proboszcz parafii Santa Maria della Valle w Selvone, nieopodal Cassino, w regionie Lazio. Był także wykładowcą filii Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie. Karierę naukową i pracę na parafii porzucił, by jako kapelan troszczyć się o pacjentów w rzymskim szpitalu im. Sandro Pertini. Tam wspólnie z o. Carmelo Vitrugno O.Carm założył organizację Volontariato S. Elia Profeta, w ramach której współpracował z Misericordie - najstarszą i największą włoską organizacją charytatywną, powstałą w XIII wieku we Florencji, opartą o Arcybractwo Miłosierdzia. Podczas wojny na Bałkanach w 1999 roku wraz z wolontariuszami uczestniczył w włoskiej rządowej Misji Pokojowej ONZ w Albanii, przy granicy z Kosowem. W 2001 roku powrócił do Polski, do Krakowa, gdzie objął funkcję kapelana Szpitala Specjalistycznego im. J. Dietla. W szpitalu pracował przeszło 18 lat, z przerwą w latach 2012-2015, kiedy sprawował urząd przeora klasztoru w Krakowie „Na Piasku”. W latach 2009–2015 Radny Prowincjalny. W latach 2018 - 2022 posługiwał w rodzinnej parafii w Baborowie. Od kilku lat mieszkał w krakowskich Łagiewnikach, gdzie prowadził Wolontariat i Dom Seniora im. Św. Eliasza. Od 2025 roku kapelan szpitala przy ul. Focha w Krakowie.

10 kwietnia 2025 roku trafił do szpitala, gdzie po przejściu skomplikowanej operacji zapadł w śpiączkę. W niedzielę, 27 kwietnia, w krakowskiej Bazylice OO. Karmelitów „Na Piasku”, przed cudami słynącym obliczem „Pani Krakowa”, rodzina i liczna grupa przyjaciół modlili się, prosząc o cud uzdrowienia i ulgę w cierpieniu dla Padre Stanisława. Dwa dni później, 29 kwietnia 2025 roku, w krakowskim Szpitalu Miejskim im. G. Narutowicza odszedł do Boga, nie odzyskawszy świadomości. Datę pogrzebu wyznaczono na dzień 3 maja, święto maryjne. Dokładnie za miesiąc obchodziłby 40-lecie swoich święceń kapłańskich...

Najważniejszym dziełem o. Stanisława jest założenie w 2002 roku Wolontariatu św. Eliasza, któremu nieprzerwanie przewodził przez 23 lata. Wolontariat szpitalny, założony na wzór organizacji włoskiej, z biegiem czasu przekształcił w stowarzyszenie udzielające regularnej pomocy osobom samotnym i wykluczonym. Dzięki wolontariuszom, ludziom dobrej woli i sponsorom otworzył w Łagiewnikach siedzibę organizacji nazywaną Domem Wolontariatu. W ramach projektu rządowego otworzył Dom Seniora, w którym w trybie dziennym odbywają się zajęcia manualne i rehabilitacja krakowskich seniorów. Stowarzyszenie udziela także doraźnej pomocy podczas klęsk żywiołowych, oraz regularnie organizuje wraz z krakowskimi lekarzami akcje badania i promocji zdrowia. Od 2005 roku Wolontariat przeprowadza Plebiscyt Wyboru Miłosiernego Samarytanina Roku, w ramach którego poszukuje i nagłaśnia działalność współczesnych „Dobrych Samarytan”. Ten coroczny wkład w krzewienie nauczania Papieża Jana Pawła II, to swoista budowa żywego pomnika Wielkiemu i Świętemu Polakowi.